Հայկական խաչքար Վատիկանում, 1246

Նկարում սպիտակ մարմարից պատրաստված եզակի հայկական խաչքար է։ Այն թվագրվում է 1246 թվականով և համարվում է հայկական քարի արվեստի բացառիկ նմուշ։ Կենտրոնում հյուսածո զարդով մեծ խաչ է, շուրջը՝ փոքր խաչեր, իսկ մակերեսին փորագրված են հայերեն տառեր։ Ներքևում լատիներեն կարճ արձանագրություն կա։

Խաչքարը հայտնաբերվել է 17-րդ դարում Վատիկանում՝ Սուրբ Պետրոսի հրապարակին հարակից տարածքում։ Դարեր անց այն ընդգրկվել է Ուրբանոս VIII պապի պատկերասրահի մշտական ցուցադրության մեջ՝ Սիքստինյան կապելլայի հարևանությամբ։ Խաչքարը վկայում է Հռոմում հայերի վաղ ներկայության, հավատքի և մշակութային հետքի մասին։