Նոր Ջուղան և Ամենափրկիչ (Վանք) մայր տաճարը
Նոր Ջուղան Սպահանի հայկական թաղամասն է, որը հիմնվել է 1604 թվականին Շահ Աբբաս I-ի հրամանով։ Այդ ժամանակ հազարավոր հայեր Արաքսի ափին գտնվող Հին Ջուղա քաղաքից տեղափոխվեցին Պարսկաստանի խորքերը։ Շահը նրանց տվեց այն ժամանակի համար հազվադեպ իրավունքներ՝ դավանանքի ազատություն, ինքնակառավարում և առևտրական արտոնություններ։ Այստեղից քարավանները գնում էին Հնդկաստան, Ռուսաստան և Եվրոպա, այստեղ բացվեցին դպրոցներ, տպարաններ, եկեղեցիներ և արհեստանոցներ։
Թաղամասի գլխավոր սրբավայրը 17-րդ դարում կառուցված Ամենափրկիչ (Վանք) մայր տաճարն է, որում հայկական ճարտարապետությունը զուգակցվում է պարսկական զարդանախշերի հետ։ Այսօր Նոր Ջուղան Իրանի հայության կենդանի կենտրոն է, որն ավելի քան 4 դար պահպանում է լեզուն, հավատը և ավանդույթները։
Վերևի լուսանկարում վանքի բակն է՝ ժամացույցով զանգակատնով և նստած մորուքավոր մարդու արձանով, ներքևում՝ գմբեթավոր տաճարը և կամարավոր զանգակատունը։
