Աշոտ II Երկաթը և Սևանի ճակատամարտը

10-րդ դարում Հայաստանին սպառնում էր Յուսուֆ իբն Աբու-ս-Սաջի զորքերի խոշոր արշավանքը։ Հայոց զորքը թվով զիջում էր թշնամուն, սակայն Բագրատունիների արքայատոհմից Հայոց թագավոր Աշոտ II Երկաթը որոշեց ճակատամարտ տալ Սևանա լճի ափին, որտեղ տեղանքը նրան առավելություն էր տալիս։ Զորքի մի մասը դասավորվեց ափին, մյուսը՝ լճի նավերի ու նավակների վրա։

Հայոց ջոկատները դիմացան առաջին գրոհին, իսկ վճռական պահին Աշոտը հակահարված տվեց միաժամանակ ցամաքից և ջրից։ Լճից անսպասելի հարձակումը խուճապ առաջացրեց թշնամու շարքերում, և նա նահանջեց։ Սևանի հաղթանակը Աշոտ II-ի թագավորության կարևորագույն դրվագներից էր, իսկ տոկունության համար նա ստացավ Երկաթ մականունը։

Նկարում Աշոտ Երկաթն է՝ թագով և թիկնոցով, կլոր շրջանակի մեջ, որի վրա գրված է «Աշոտ Երկաթ» և «914–928»։