Երերույքի բազիլիկը
Երերույքի բազիլիկը 5-րդ դարի հայկական քրիստոնեական տաճար է Շիրակի մարզի Անիպեմզա գյուղի մոտ։ Այն հայկական եկեղեցական ճարտարապետության և վաղ քրիստոնեական հուշարձանների ամենահին օրինակներից է և 1995 թվականից ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության նախնական ցանկում։
Եռանավ բազիլիկը կառուցվել է հեթանոսական սրբավայրի տեղում՝ բարձր, վեցաստիճան հիմքի վրա։ Ըստ ավանդության՝ «Երերույք» անունը կապված է «երերալ» բառի հետ, քանի որ հեռվից տաճարը կարծես երերում էր իր սյուների վրա։ Տաճարը կիսավեր է, տուժել է երկրաշարժերից, այդ թվում՝ 17-րդ դարում և 1988 թվականին։
Լուսանկարում երևում են կարմրավուն քարից ճակատը՝ կամարակապ մուտքերով, աստիճանավոր հիմքը և շուրջը ցրված քարերը։
