Մենուա թագավորի սեպագիր արձանագրության բեկոր
Սեպագիր արձանագրության այս բեկորը պատկանում է Ուրարտուի Մենուա թագավորին և թվագրվում է մոտավորապես մ.թ.ա. 810–786 թվականներով՝ նրա թագավորության շրջանով։ Ուրարտուն Հայկական լեռնաշխարհի հզոր թագավորություն էր։ Բեկորը գտնվել է Վանա լճի Աղթամար կղզում, որը ժամանակին մոտ էր Ուրարտուի մայրաքաղաք Տուշպային։
Մենուայի արձանագրությունները հաճախ նրա գործերը, օրինակ՝ ջրանցքների կամ ամրոցների կառուցումը, կապում են գերագույն աստված Խալդիի զորության հետ։ Վերծանված արձանագրություններից մեկում ասվում է. «Խալդի աստծո զորությամբ Մենուան՝ Իշպուինիի որդին, այս ջրանցքն անցկացրեց»։
Լուսանկարում կլոր, մուգ քար է՝ սեպագիր նշանների մի քանի տողով, դրված բաց գույնի մանր քարերի վրա։
